FLASH #36 – HORIZON, EEN CHOREOGRAFISCHE REIS

Altea Nuñez, adjunct artistiek directeur, vaste balletmeester en choreografische spil van Junior Ballet Antwerp, staat op het punt een langverwacht nieuw werk in première te brengen. Als intelligente en eigenzinnige dansmaker, is het vertrouwen in haar eigen capaciteiten door de jaren heen met elk succes gegroeid. Haar recente creatie HORIZON is het resultaat van een stilistische ontwikkeling.

Een gesprek met Judith Delmé.

A.N.: “Het is zonder twijfel mijn band met Gloria Montesinos die de basis heeft gelegd voor dit nieuwe werk. Gloria is in Spanje zeer bekend om haar briljante theatrale belichting en podiumeffecten. Sinds 2024 is ze verbonden aan JBA, wat veel van onze producties heeft verrijkt.”

“Haar ongelooflijke inzicht in lichtontwerp heeft letterlijk mijn ogen geopend voor het belang ervan en voor de mogelijkheden die het biedt. Die eerste vonk groeide op verschillende manieren. Er was een citaat van de Belgische kunstenaar James Ensor over het belang van licht voor het leven, en daarnaast ook een recente, evocatieve tentoonstelling van Hans Op de Beeck in het KMSKA over de krachtige impact van schaduw en licht. Dit ‘spel van licht’ waar ik naar op zoek was, vroeg om een perfect oppervlak. Wat bij mij opkwam was de woestijn, die ik nu gebruik als setting voor HORIZON. Een leegte, voortdurend beïnvloed door de vier elementen: aarde, vuur, wind en water, die op hun beurt prachtige kleurveranderingen weerspiegelen: de blauwtinten, het goud en de zandkleuren.”

“Het laatste puzzelstuk was de muziek die ik heb gekozen en waar ik echt van hou! De soundscape van Hans Zimmer voor de film DUNE roept beelden op van woestijnstammen, hun kleuren, rituelen en overtuigingen. Het inspireerde mij om een persoon te verbeelden, een individu dat de verbindende draad door het stuk vormt en die begint aan een ogenschijnlijk eindeloze reis door een uitgestrekt, mysterieus landschap. Onderweg zal hij zichzelf ontdekken.”

“Alleen door de reis te maken, leer je jezelf kennen.”

J.D.: Mensen hebben opgemerkt dat jij zelf een diepe band lijkt te hebben met de aarde en met de mystieke kant van de natuur… Speelt dat een rol in je nieuwe creatie?

A.N.: “Zeker! En dat komt tot uiting in het figuur van Moeder Aarde, in de ‘Fata Morgana’-visioenen en in het gevoel van een onzichtbaar hart dat klopt in de diepten van onze planeet.”

J.D.: Hoe kwam HORIZON tot leven in de studio?

A.N.: “De woestijn als uitgangspunt gaf me enorm veel om mee te spelen: de rimpelingen en golven in het zand – beelden van water, van vrouwen die water dragen – een levensschenkende kracht. Er is het eb en vloed van de wind, het opwaaiende zand en de vloeiendheid (FLOW) in dit alles. Die beelden werden omgezet in beweging, in choreografie, waarbij de muziek, zoals altijd, mijn constante inspiratie was.

Deze heeft een zeer sensueel karakter en roept tegelijkertijd mysterie op. Er is een sterke opbouw naar een percussief gedeelte dat zich ontvouwt tot een dans, gepassioneerd en vurig, voordat het geleidelijk wegzinkt in een tranceachtige structuur. In elk van deze delen vond ik een andere manier van bewegen, om uiteindelijk alles samen te brengen tot één geheel.”

“Een reis van duizend mijl begint met één enkele stap.” (citaat van de oude Chinese filosoof Lao Tzu)

J.D.: Hoe pasten de dansers hierin? Hadden zij inbreng of kwam alles volledig van jou?

A.N.: “We hebben momenteel een zeer creatieve groep artiesten die met mij hebben gewerkt om de beelden te creëren die ik zocht. Velen van hen hebben sterke artistieke persoonlijkheden, waardoor het heel natuurlijk aanvoelde om hun talenten te gebruiken om een verhaallijn op te bouwen.”

J.D.: Nieuw voor jou is het creëren van organische vormen met grote groepen dansers. Merk je dat ook jouw eigen ‘choreografische reis’ in beweging is?

A.N.: “Die verandert absoluut! Ik voel me nu veel zelfverzekerder. Ik ga niet langer de studio in met elke stap en elke formatie vooraf volledig uitgedacht. Ik geniet ervan om samen met de dansers te ontwikkelen, omdat ik heb ontdekt dat het resultaat natuurlijker en vrijer is. Ik improviseer meer en durf risico’s te nemen.

Vormen creëren met groepen mensen is inderdaad nieuw voor mij. Ik werkte altijd liever met individuen dan met grote groepen, omdat de één-op-één interactie op een bepaalde manier dieper aanvoelde. Maar een grote groep mensen die tegelijkertijd of in canon beweegt, kan er zeer indrukwekkend uitzien!”

“Mijn choreografisch proces is inderdaad ontwikkeld doorheen de jaren, en ik ben ervan overtuigd dat dit ook in de toekomst zal blijven evolueren!”